Boxmeer, 9:50 – Ready for take-off… Daar gaan we dan! Op naar Luxemburg. Maar wat maakt de auto van Paul vreemde geluiden?! Even een belletje en wat sleutelen en dan toch maar weer door.

12:21 – De grens over! Direct een frietzak langs de weg. Oh, de Belgen…

13:30 – Over de Luxemburgse grens!

14:50 – Eindelijk op het kampterrein en God, wat is het mooi! Net een sprookje! Er liep ook echt een bruid bij het Château de Wiltz. Hebben ze dit in scène gezet? Zucht…

Na de boodschappen gedaan te hebben, gaan we terug naar het kampterrein. Dan moet er gekookt worden (de keuken is inmiddels gebouwd – goed werk!), maar het water koken gaat helaas niet zo snel. What to do… Misschien dan toch maar beginnen met het nagerecht? Nah… Na een uur staat er dan toch een heerlijk maal op tafel: pasta met boursin, champignon en spekreepjes.

We hebben ook kennisgemaakt met onze Duitse buren. Vriendelijke mensen (uit Hamm) die ons hun “Handfeger” even uitlenen en gulzig gebruik maken van de kraan.

’s Avonds een kampvuur en dan vroeg naar bed, want de volgende dag gaan de heren hiken.

Zondag 18 juli 2010

Vroeg uit de veren! … of toch niet? De heren versliepen zich en helaas waren er ook twee mannen ziek. De hike wordt verplaatst naar de volgende dag.

Dan maar naar de VVV om mountainbikes te huren. Ah, het is zondag… Tja, dan werkt er niemand bij de verhuur. Het meisje achter de balie raadt ons aan te gaan surfen in Lultzhausen. Op naar L’hausen dan maar. Zwemspullen pakken en los geht’s!

Eenmaal in Lulhuus kunnen we het “centre sportif” niet vinden (of misschien wel, maar dan was het gesloten), dus besluiten we te gaan zwemmen. Het is een warme dag, dus laten we de drukte op het strand als ‘gezellig’ bestempelen.

’s Avonds eten we een broodje hamburger met aardappels en salade. Lekker hoor. Daarna weer gezellig bij het kampvuur en dan toch echt vroeg naar bed, want de volgende dag moet er echt gehiked worden.

Maandag 18 juli 2010

De heren gaan vroeg op stap. Gelukkig kunnen wij, de achterblijvers, uitslapen en van die mogelijkheid maken we gretig gebruik. Als we dan eindelijk wakker zijn, komen we tot de ontdekking dat de eieren (voor de pannenkoeken) bij het ontbijt opgepeuzeld zijn. Jammer, maar ach, we moeten toch nog boodschappen doen. We gaan naar de VVV om te kijken hoe laat de bus vertrekt.

Ai, we hebben hem op twee minuten gemist en moeten nu dus 58 minuten wachten. TOP.

Uiteindelijk komen we dan toch aan bij Knauf, het winkelcentrum in Pommerloch. We gaan naar de H&M, eten een pizza, bekijken schoenen en doen daarna boodschappen. Met die zware boodschappentas lopen we de berg weer af.

Dan kan de avond beginnen. We bakken pannenkoeken en stoken kampvuur. Wat een leven…

Dinsdag 20 juli 2010

Uitslapeeeeen! Niemand die ons komt wekken dus we blijven liggen tot het ons zelf goed uitkomt. De laatste eieren worden gebakken en opgegeten en dan is het wachten op de bikkels.

Rond 12:00 komt Paul – huh, maar één auto? – terug naar het kampterrein. In zijn auto zitten Joep en Frank. Johan had op de weg naar huis een ontmoeting met een steen langs te kant van de weg en was genoodzaakt de ANWB te bellen. Pas 7 hele uren later vergezellen Johan en Norman ons weer op het kampterrein. De volgende dag, was afgesproken, mag er een nieuwe band opgehaald worden en zo geschiede.

In de tussentijd vermaakten wij ons op het kampterrein met spelkaarten en het opladen van de telefoon (en dat klinkt suffer dan het was, want het was hartstikke gezellig).

Na de terugkomst van het dynamische duo wordt de BBQ ontvlamd en bakken we flink wat vlees. Zeker een goede zaak. Uiteraard wordt de avond beëindigd met Weerwolven van Wakkerdam.

Woensdag 21 juli 2010

Mountainbike-time! In twee groepen verkennen we de omgeving op de fiets. Na de fietstocht doen we even boodschappen en vervolgens keren we terug naar het terrein.

Johan kan rond 17:00 zijn band gaan wisselen bij de garage, dus tot die tijd gaan we kaarten (en Weerwolven spelen, natuurlijk). Als de auto goed en wel terug is, willen we een kijkje gaan nemen bij een bierbrouwerij in België (ja, waar La Chouffe gebrouwen wordt). Hélas, we kunnen de brouwerij niet vinden, maar Houffalize kan ons wel een plek bieden om te eten.

Met een vette hap achter de kiezen keren we terug naar het kampterrein en een gezellige avond volgt. Het is WvW tot 00:00 want dan IS RANDY JARIIIIG! Jazeker, Randy wordt 18 in Luxemburg! En dat mag het kampterrein weten! In polonaise lopen we, al zingend, over het terrein. Er wordt geproost en gedronken, maar ook vroeg geslapen, want de volgende ochtend wacht ons bezoek… Dat weet alleen Randy niet!

Donderdag 22 juli 2010

Lang zal hij leven! Lang zal hij leven! Lang zal hij leven in de gloria! Randy weet niet wat hem overkomt als hij plots zijn familie achter hem hoort zingen. Jawel, de hele delegatie was overgekomen uit Nederland om tijdens Randy’s verjaardag bij ons te zijn. Mega gezellig! En wat hadden ze lekkere taart bij zich… Godzijdank is ook Judith van de partij.

Wederom wordt Weerwolven gespeeld, maar er moeten ook boodschappen gedaan worden want vandaag gaan we barbecueën.

Als de avond valt begint de leukste avond van het kamp: de Bonte Avond. Uiteraard hoort daar Aldi Open, Aldi Dicht bij. De samenvatting van deze aflevering vinden jullie als bijlage bij dit kampverslag. Een potje Weerwolven mag ook niet ontbreken.

Helaas verliet Judith ons deze avond al, want zij had de volgende dag boodschappen te doen met Susan.

Al met al was het een heel geslaagde avond en niet iedereen vond zijn bedje even vroeg.

Vrijdag 23 juli 2010

De dag van de trip naar Luxemburg – de stad, voor alle duidelijkheid. Randy’s familie verlaat ons in alle vroegte. Op die manier kunnen wij rond een uur of 11 in de trein richting Luxemburg zitten. De reis duurt niet al te lang (+/- 1 uur), dus we kunnen een dik dagdeel in de stad doorbrengen.

De afspraak is om 17:00 weer bij de gele M te verschijnen. Meer dan de helft van de groep is daar rond 15:30 al te vinden, omdat de grootte van de stad op het eerste gezicht toch tegenviel. Degenen die bij de Mac zitten, waren nog nooit eerder in Luxemburg geweest – hetgeen erin resulteert dat zij niet verder kwamen dan de grote brug (waarachter zich het grote centrum schuilhield). Helaas, maargoed.

Met nieuwe sigaren, sloffen sigaretten (want die zijn hier goedkoper), kleding en een regenbui op zak lopen we terug naar de trein, maar – SHIT! We zijn echt net 2 minuten te laat. In eerste instantie balen, natuurlijk, maar achteraf gezien geluk, want een Rowan (laten we vooral niemand aanwijzen) had zijn/haar pinpas bij de McDonald’s laten liggen… Godzijdank was de manager vriendelijk genoeg om na het tonen van de identiteitskaart de pas zonder veel heibel terug te geven. (Dank U.)

Met de trein van 18:50 gaan we terug naar Wiltz. Eenmaal daar zijn we enigszins onbesloten over wat te eten deze avond. Net als vorig jaar wordt het de laatste avond Chinees eten. Afin – op naar de Chinees dan maar. Deze Chinees wordt beheerd door Franse Chinezen (en geloof mij, communicatie met iemand die Frans spreekt met een CHINEES ACCENT is niet grappig) en van deze alleraardigste mensen krijgen we gratis drinken, kroepoek en een… tja, wat is het? Lycheedrank.

Gelukkig kunnen we wel lekker eten en die energie hebben we nodig, want de keuken moet nog half afgebroken worden en morgen zullen we in alle vroegte moeten vertrekken, willen we rond het middaguur thuis zijn… Welterusten!

Zaterdag 24 juli 2010

Hè bah, weer naar huis… En het was net zo leuk! En wat doen we in Godsnaam met die kratten? Gelukkig raken we twee van de drie kratten al vrij snel kwijt, maar van het derde kratje worden we niet verlost. 11:45 komen we dan eindelijk Boxmeer binnen rijden en bij scouting staat een heel legioen Welpen klaar om ons te ontvangen.

Welkom thuis!